Liście wielu roślin pochodzących z wilgotnych obszarów tropikalnych i subtropikalnych często posiadają wydłużony koniec blaszki liściowej - wylistek. Służy on do odprowadzania z liścia nadmiaru wody - czy to pochodzącej z opadów, czy to skraplającej się na powierzchni liścia z powietrza. Woda łatwo spływa po powierzchni liścia. Wylistek spełnia więc rolę "rynny". Wylistki takie występują np. u figowców (fikusów) Ficus L. (rodzina morwowate Moraceae) i filodendronów Philodendron Schott. (rodzina obrazkowate Araceae).
Wylistki występują również u lian (pnączy), które swoje początkowe stadia rozwojowe spędzają w warunkach dużego zacienienia, na dnie lasu. Takie osobniki młodociane mają niewielkie zapotrzebowanie na światło, o wiele mniejsze niż stadia póżniejsze. U niektórych takich pnączy w okresie młodocianym tworzą się właśnie wylistki w postaci wyciągniętych szczytów liści, które rozwijają się jeszcze przed wytworzeniem właściwej blaszki liściowej. Jaka jest ich funkcja? Prawdopodobnie zachodzący w nich proces fotosyntezy wystarcza na potrzeby rosnącej na długość łodygi pnącza (wspinającego się po pniu drzewa-podpory). Łodyga przy tym nie zostaje obciążona dźwiganiem dużej masy, jaką dawałyby całkowiecie rozwinięte liście. Wylistki tego typu występują np. liany z rodzaju Gonolobus Michx. (rodzina Asclepiadaceae).
Rys. 1.
Rys. 2. Liść filodendrona Philodendron
